Logboek Dig A Pony

Zondag 11 maart 2012. Voor ADITL ontdekt dat je de metronoom ook kunt laten vertragen. Dit gebeurt ook in DAP in de refreinen; the Beatles houden het tempo vrij strak tot aan tot everything has got to be just like you want it to-oh-oh-ooo because! Op dat stippellijntje vertraagt het iets, wat die pauze ook een dramatischer lading geeft. Tempo-map gemaakt, met vertraging op die gedeelten.

 

Juni 2012. Op eBay geboden op een Fender Rosewood Telecaster JAP 1986, maar ik vond de uiteindelijke 2100,- toch teveel. Maar feit is dat die fel klinkende gitaarpartij van Harrison uit zon Telecaster komt. Weet nog niet hoe we dat gaan oplossen.

 

Maandag 16 juli 2012. Tempomap programming. Weer zitten schuiven aan de ritardandi in de refreinen. Nu precies uitgerekend hoeveel milliseconden die pauze is vanaf de laatste slag van Ringo tot aan de eerste tel van de eerste maat van het volgende couplet. Blijkt uiteraard niet telkens hetzelfde, maar is het langst in het eerste refrein (ca 0,5 seconde tov tempomap). De eerste keer valt het tempo terug van 116 bpm naar 108 bpm, de tweede en derde keer naar 111 bpm.

 

Woensdag 25 juli 2012. Van Eltjo Cleton een Telecaster-model geleend om es te kijken of dat Harrison geluid te fabriceren is. Midipartij van Lennons zang als gids. Try-out intro en solo-partij, om later evt geluid te vergelijken. Het heeft wel wat authentieks, maar wat is dat driekwartsmaatje lastig! Neiging om te versnellen heel groot. Takes #1-29; die gaan het zeker niet worden! Volgens mij zijn we er ook nog niet met die karakteristieke twang van Harrisons gitaar.

 

Donderdag 2 augustus 2012. Dan eindelijk toch de knoop doorgehakt en zelf een Fender Telecaster gekocht. Kadootje van Ma. Bij Feedback Rotterdam was er een redelijke keus tussen modellen, helaas niet tussen uitvoeringen. De keus viel toch al snel op de New Am. Std., de goedkope Mexicaanse versie viel direct door de mand. Toen nog lang geaarzeld tussen een Zwarte of een Mahonie body. Er zat ook verschil in geluid, hoewel beide in principe hetzelfde type zijn. Lastig! Toch voor de mahonie gekozen, ook een beetje voor mooi. Het schijnt new vintage te zijn, wat je kunt zien aan het feit dat de body geen hoekige plank is, maar een schuin aflopend stuk heeft aan de binnenkant, zodat-ie wat beter tegen je middenrif aan rust. Verder een new vintage modified 6-saddle bridge en een tinted neck with buffered fingerboard and hand-rolled edges for broken-in feel.

 

Klinkt het nou anders dan de Danell van Eltjo? s Avonds het intro opnieuw opgenomen, paar takes (#30-37). Met de insert amp geen duidelijk verschil! Dus die custom van hem was toch prima. Wellicht een heel klein beetje in de balans, maar dat is vermoedelijk bias. In de solo hoor ik wel een duidelijk verschil in het voordeel van de Fender, maar dat zou ook kunnen komen omdat die nu harder (dus feller) opgenomen is.

 

Augustus – Oktober 2012: revisie Fender Supertwin Reverb bak. Door mannetje Frans in Den Haag. Zes nieuwe buizen erin (begin Augustus), en complete beurt. Na deze eerste revisie constateerde ik toch nog een aardige brom bij thuiskomst (15 Augustus), waarvan ik op 2 September wat opnames naar Frans heb gestuurd. Na enig heen en weer mailen dus in October weer terug ermee. Daarna weer wat gebeurd, nu klinkt-ie redelijk storingsvrij, hoewel je bij het opendraaien van het volume (dus niet de gain), toch wel een duidelijk hoorbare brom krijgt. Maar onder de 5  blijft dat redelijk beheersbaar. En inmiddels blaast-ie wel weer 180W dus bij opendraaien komt er ook een snoeiharde gitaar uit. Er wordt ook weer op geboden via Marktplaats, maar ik wil nu toch eerst es kijken of opnemen met een mic ervoor een authentieker geluid oplevert, en daar is deze track bij uitstek geschikt voor met zn live feel.

 

Zaterdag 5 januari 2013 (14:00-18:30, minus 45 minuten theepauze). Recording electric rhythm guitar. De Ibanez Artist ingeplugd op de Fender Super Twin. Versterker op kleine slaapkamer, via 9m kabel naar zolder, opgepikt via mn nieuwe Sennheiser e906, direct-in naar de Fireface. Maar eerst weer naar The Beatles geluisterd, en de track synchroon met mijn tempomap gezet. Nu blijkt dat zij met 128 bpm uit de startblokken schieten! En dan na het intro, via 2 maten 120 bpm, terugvallen naar 116 bpm. (Toch de zenuwen van een live optreden?!) Als band-act klinkt het heel organisch, maar of we dat ook kunnen simuleren met overdubs is de vraag. De overgang is toch vrij abrupt, en vergt echt aanpassing. Het hele stuk is niet erg stabiel, i.t.t. wat ik eerder dacht. In het coda pakt men het tempo deels weer terug, minstens 122 bpm. Dat geeft het inderdaad wel vaart! Ik was weliswaar al bezig om de vertraging aan het eind van de refreinen erin te krijgen (in because!), maar een hele precieze tempo-map ga ik niet maken want dat wordt heel lastig inspelen. Met die vertragingen hier en daar hoop ik dat we de feel ook benaderen, terwijl de rest dan wel strak op 116 kunnen houden. Hopelijk gaat Ron het volgen straks, zal oefenen worden.

 

Take history.

      Take #1 (15:01): e906 midden op de ampgril, tussen speakers in, op ca 2 cm afstand. Mic-schakelaar midden (neutraal). Supertwin: Distortion 4. Gitaar elementschakelaar midden, fase onder.

      Take #2 (15:15) – valse start.

      Take #3 (15:15): mic-schakelaar laag (bluesy), distortion 2.

      Take #4 (15:29), gitaar elementschakelaar omhoog, tone op 6

      Takes #5-9 (15:32): valse starts.

      Take #10 (15:40), gitaar elementschakelaar midden, fase boven

      Take #11 (15:44), gitaar elementschakelaar midden, fase onder. Hier laten we het maar bij, klinkt wel bluesy inderdaad. De Supertwin  afregeling is nu dus: volume = 5, treble=4, middle=3.8; bass=4.3; presence=1.8; reverb=1.5; 2300=0; 1250=+1; 485=-1; 235=-1.5; 100=-2; distortion=2; output=4. Volume/output in principe niet van belang voor de recording natuurlijk.

      Take #12: idem.

      Theepauze.

      Takes #13 - #122 (15:52 – 18:13), lijkt veel maar vele, vele valse starts, allemaal direct weggedaan. Het is lastig invallen op de punch-ins met zon ¾ maatje. Ook bij de Asus4 heel vaak het pinkie verkeerd gezet (op de Bes, au!); deze telkens afgekapt, onbruikbaar. Nadat ik het hele stuk had gedaan kwam ik er in het coda achter hoe je dat loopje meer vaart kon geven. Dit dus ook weer over gedaan op de andere maten.

      Deleted tijdens de sessie: takes #2, 4-8, 14-17, 20-23, 25-26, 28-31, 33, 37-38, 41-42, 45-50, 52, 54-58, 62-63, 65, 68-69, 77, 90-91, 93, 95, 97, 103-105, 108, 112, 116-117 (n=54).

 

Zaterdag 12 januari 2013. Comping rhythm guitar. Stom! Vergeten het signaal te splitten met een DI-box!

 

Zaterdag 19 januari 2013 (14:00-18:00). Recording solo guitar. Fender Telecaster, schakelaar rechts, volume/tone voluit. Wederom via Supertwin, maar nu dus gesplitst met de Radial J48. De e906 nu iets verder van de grill, ca. 5 cm. Gitaar klinkt wel lekker jangly, maar het geluid van Harrison is het niet, dat klinkt toch wat gruiziger. Uiteindelijk 134 takes, lijkt weer heel veel, maar heel veel weggegooid door valse starts of andere fouten. Geen enkele complete doorloop, alles per deel ingespeeld, en dan telkens punch-in. Iedere keer goed luisteren naar wat Harrison doet, maar sommige dingen zijn wel heel spontaan en eigenlijk niet goed na te bootsen. Het vertragen gaat redelijk goed, behalve de laatste keer, maar het zal toch wel flexen worden. Op het laatste stuk kwam ik erachter dat ik het riffje op all I want is you, verkeerd had gedaan. Begon telkens op A, en dat moet G zijn. Moest dus ook weer gecorrigeerd worden. Maar uiteindelijk levert het wel een mooie partij op, die qua uitvoering vrij dicht bij het origineel van Let It Be komt, maar niet qua sound dus.

Take history:

      Vier punch-in regions:

o   I: maten 1-45;

o   II: maten 45-80;

o   III: maten 81-96 (gitaarsolo);

o   IV: maten 97-148 (incl uitgalmen en gepiel).

      Vreemd: de mic-opnames tellen 134 takes, de DI-opnames 135, vermoedelijk omdat ik bij het inschakelen recording eenmaal slechts n kanaal heb opgenomen (pas later beide kanalen gegroepeerd waarmee dat wordt voorkomen). Dit is bij take #6 al gebeurd, die dus wel via de DI is gedaan (afgebroken in maat 13), maar niet met de mic. Vanaf dit punt loopt DI-#7 dus synchroon met mic-#6.

      Takes #1 – 135 (14:39 – 17:54).

      Deleted DI-takes tijdens de sessie: #1, 3, 4, 11, 13-16, 21-22, 29, 33, 35, 44, 48-51 (sommige hiervan waren nog goed, per ongeluk zitten hannesen met undo), 53-54, 59, 78-79, 81-82, 89, 94, 104, 108-111, 117, 119-120, 122 (n=36).

 

Zondag 20 januari 2013 (22:30-23:30). Comping rhythm guitar. Het gekke is dat ik een verschil hoor tussen de DI-takes van 19 januari en take #35 van 2 augustus, met dezelfde Amp-simulator erop, maar ook wanneer direct afgespeeld in de QuickTime player. Die take ging direct-in kanaal 1 van de Fireface, terwijl deze dus via de Radial DI-box naar kanaal 7 loopt. Zou dat toch een verschil maken? Het is dezelfde Fender gitaar, zelfde afregeling, dus dat moet haast wel. Een subtiel verschil in transparantie en helderheid, of zouden het de oudere snaren zijn? Of kleurt de Radial het toch wat?

 

Zaterdag 26 januari 2013 (22:15 – 23:00). Recording Hofner bass. De hele middag en avond vooral bezig geweest met de bas van Ive Just Seen A Face, maar ik had de afgelopen week veel DAP geoefend. Dus toch maar op de valreep een take proberen. Zelfde set-up als IJSAF, maar het lijkt wel of het signaal veel sterker is, of ligt het aan de mix?! Takes #1 – 7 (22:31 – 22:51).

      Take #1 eigenlijk al direct heel aardig. Complete doorloop. Take #2 (22:39) valse start.

      Take #3 (22:43) ook bijna compleet, afgebroken in coda, te laat gestart met riff. Takes #4-5 valse starts.

      Takes #6-7, punch-ins op maten 105-112. Lijkt helemaal klaar!

 

Zondag 27 januari 2013 nog even geluisterd, klinkt inderdaad prima, beetje dirty zelfs, past goed bij de sfeer van de track, zelfs zonder compressor en EQ. Ook de gitaarriffs van Harrison klinken eigenlijk best al lekker ruig en hoekig. Nog wat aan compen hier en daar, maar dan lijkt me dat we kunnen gaan inzingen. Ook het mengen van de DI-track met de mic-track geeft een lekker felle attack. Toch behoorlijk authentiek! (Hebben die nieuwe buizen toch nog een beetje nut).

 

Zondag 3 maart 2013 (21:00-23:00). Comping solo gitaar. Beter om goed te luisteren naar de flow en feel, dan precies op de tel te letten!

 

Maandag 4 maart 2013 (20:00-20:30; in de trein van Utrecht naar Leiden). Comping solo gitaar direct-in track. Gelijk zetten met de comp van 3 maart.

 

Zaterdag 30 maart 2013 (15:30 – 18:30). Recording Lead vocal. Superlux > SM Pro Audio > DBX compressor > RME. Zie ook Julia re-make sessie voor deze set-up. In principe onveranderd. In totaal 84 takes, en het is nog niet helemaal af. Een typische Lennon vocal, lijkt simpel maar is dus heel lastig (voor mij dan). Expressie en intonatie. Kon het helaas niet afmaken want de Paasvisite kwam eraan, dus we moesten aan tafel.

      Take #1 (15:59) – complete doorloop. Alle andere takes zijn punch-ins. Bijna elke regel apart eigenlijk.

      Takes #2 – 12 (16:14 – 16:27): eerste couplet (A1); take #7 valse start. Reparaties takes #102-108 (1 april).

      Takes #13 – 21 (16:30 – 16:47): tweede couplet (A2); takes #14-16, valse starts. Reparaties takes #109-112 (1 april).

      Takes #22 – 34 (16:48 – 17:06): eerste refrein; takes #22, 23 valse starts.

      Takes #35 – 47 (17:11 – 17:29): derde couplet (A3); take #39 valse start.

      Takes #48 – 59 (17:31 – 17:41): vierde couplet (A4); take #57 valse start.

      Takes #60 – 75 (17:45 – 18:03): tweede refrein (B2); takes #66, 67 valse starts.

      Takes #76 – 84 (18:03 – 18:19): vijfde couplet (A5); takes #76, 78, 83 valse starts.

 

Zondag 31 maart: comping lead vocal.

 

maandag 1 april 2013 (tweede paasdag; 12:30 – 13:30). Recording lead vocal. Afronding; bovendien reparaties van enkele frases van 30 maart.

      Takes #85 – 90 (12:42 – 12:52): zesde couplet (A6).

      Takes #91 – 101 (12:53 – 13:06): derde refrein (B3).

      Takes #102 – 112 (13:06 – 13:26): reparaties.

22:30-23:30: comping lead vocal.

 

Zondag 14 april 2013 (16:30 – 18:30). Recording drums, zie ook logboek Wait, waarvan de drumsessie hieraan voorafging. Drumkit:

      Basskick 22 inch bass-kick; Hayman 1969

      Tomtom 16x8 (double-headed); Hayman

      Floortom 16x16 (Hayman vibrasonic, single-headed)

      Ludwig Supraphonic snare

      Avedis Zildjian bekkens, 18 & 20

 

Set-up:

Soundsource

Microphone

Pre-amp

Mixer Channel

Overhead-L

Rde NT55; 75 Hz af

FF ch7

7: OHL

Overhead-R

Rde NT55; 75 Hz af

FF ch8

8: OHR

Snare-top

Sennheiser e904

FF ch9

9: Snr1

Basskick

Shure Beta52

FF ch10

10: Kck1

Floortom

Shure SM57

FR ch3

15: Ftom

Tomtom

Sennheiser MD421

FR ch4

16: Tom1

Kick-beater

Sennheiser e906

FR ch5

17: Kck2

Hihat

Shure SM57

FR ch6

18: Hat

Snare-bottom

Shure SM57

FR ch7

19: Snr2

FF=Fireface; FR=Focusrite

 

Kon hier de click-track niet in de feedback krijgen bij opname, afspelen wel. Begreep er niets van. Eerste 11 takes dus allemaal valse starts.

      Takes #12 – 19 (17:35 – 18:15): complete doorloops; takes #17, 18 valse starts.

      Takes #17 – 24 (18:22 – 18:33): punch-ins.

 

17-18 april: comping drums; midi-guide harmony vocal.

 

Vrijdag 19 april 2013 (16:30-17:45): Reparatie lead vocal: takes #113 (16:31) – 114 (16:40), maten 15-21. Recording harmony vocal, takes #1-35 (16:47 – 17:42). Helaas niet af kunnen krijgen. Macca zit weer hoog boven Lennon, maar het is te doen, de hoge B in het G-akkoord haal ik net, en overschakelen naar falset klinkt best authentiek ( all I want is youoooo). Alleen het laatste dalende loopje in het refrein ( just like you want it to-oo-oo-o-oh) krijg ik niet goed. Moet namelijk op A eindigen en op de een of andere manier blijf ik maar op Ab uitkomen. Duivelse Macca! Zingt toch een stuk beter dan ik! AutoTune moet hier redding brengen.

Verder geeft notatie aan dat Macca ook meezingt op I told you so. Ik hoor dat niet op de Let It Be versie, maar er circuleren heel veel versies van deze track, wellicht dat dit op een andere versie wel gebeurde. Klinkt wellicht wel beter dus toch even proberen.

 

21-23 april 2013 (El Escorial, Spanje)(18:30 – 20:00): comping drums. Luisteren is hier het devies, want precies op de tel gaat het niet meer, omdat de gitaren en zang dat ook al niet meer doen. Geheel ook een beetje in balans gebracht, zonder compressie nu nog maar op twee plaatsen een clipping probleem lijkt het.

 

Zaterdag 18 mei 2013 (15:15 – 17:15). Recording harmony vocal & Auto-Tuning. Laatste deel afgemaakt en nog een reparatie. Daarna ook direct Auto-Tune toegepast, och wat erg! Zit er nog zo vaak en veel naast! Knapt enorm op! Snap nu ook waarom ik telkens maar die G# bleef zien op TC Helicon bij dat dalende stukje everything has got to be: de G zat niet in de toonaard geprogrammeerd, dus rondde hij af naar de nearest-neighbour, de Ab!

      Takes #36 – 60 (15:27 – 16:25). Takes 58-60 reparatie van A1-A2, lead vocal zingt alleen Oooh, niet Oooh now, ook een versie opgenomen met helemaal niks hier, wellicht past dat beter.

 

19 mei 2013 (12:15 – 18:15). Eerste pinksterdag. Reparaties harmony vocal (maten 22-26); reparaties lead vocal; auto-tuning.

      Recording harmony vocal: Takes #61 – 62 (12:34; 12:45). Toch het ooooh meegezongen, eveneens zonder now. Take #62 is helemaal goed, geen comping meer nodig, klein beetje hulp van Auto-tune. Take #63 (13:51); reparatie double-tracking I told you so  in maten 69-73.

      Recording lead vocal: Takes #115 – 152 (14:00 – 15:47). Ja, ja, dit is nog erger dat A Day In The Life, ongelofelijk lastige track! Het gaat vooral om de herhaling in de coupletten. Met dat driekwartsmaatje lastig te timen, en bovendien een ingewikkelde intonatie. Vele malen voor niks gedaan, en uiteindelijk zit je een keer goed en dan hoeft er ook niet veel meer aan te gebeuren.

      Auto-tuning harmony vocal; ook weer een paar keer terug naar de comp om een alternatief stukje te krijgen. Bounce_in_place: 17:15.

      Comping bas. Even langs de bestaande comp gelopen, samen met de drums. Hier en daar toch voor alternatieve take gekozen omdat dat beter samenging met de drums.  Bounce-in-place: Bass_bip (18:07).

 

21:15 – 00:30.

      Comping drums. Laatste checks eigenlijk, toch hier en daar nog kleine dingetjes gecorrigeerd. Daarna bounce-in-place van elke track (21:57 – 22:01), en de snare2 track genverteerd in de sample editor. Grappig, gaat daardoor minder scherp klinken, maar wel ronder. Mooi.

      Auto-tuning lead vocal. Knapt aardig op, maar ik twijfel eigenlijk of we helemaal klaar zijn, die herhaalde regels in de coupletten klinken nog steeds erg geforceerd. Weer overdoen? Ook de openings hi zit of niet goed op de E, of niet goed qua uitvoering.

 

20 mei 2013 (21:45-22:30); even luisteren naar het resultaat van de arbeid van gisteren. Valt toch wel mee met die tweede regels, eigenlijk alleen de eerste en de vijfde keer, die ik in beide gevallen ook eindeloos herhaald heb. Ik luister daar ook extra kritisch naar, wellicht dat het daaraan ligt. Het is of niet goed op toonhoogte, of niet goed in de maat, of niet goed uitgevoerd, of combinaties daarvan. Lennon had talent, dat kunnen we nu wel duidelijk stellen!

De eerste hi nu toch van een andere take (#102), verder hier en daar nog wat Auto-tune correcties weggehaald onder het adagium if it aint broke, dont fix it. Lead vocal_bip.

 

Woensdag 19 juni 2013 (21:30 – 22:30). Preparing mix. Volgens de net geleerde richtlijnen van Mike Senior. Opzetten monomix sends, en beetje balancing aan de vocals en drums. Fase-check snare mics, in orde. Kick-mics: ziet er vreemd uit; de kick-in golft duidelijk minder vaak dan de kick-out, dus na de eerste sinus loopt dat uit fase.  Iets meer geleerd over de Fireface mixer!

 

Donderdag 11 juli 2013 (22:00 – 0:00). Mix preparation. Toch ook hier maar een bus opgezet met alle sends van de drums. Werkt goed met een compressor daaroverheen. Ook de twee solo-gitaar kanalen naar een bus. De gain-structuur opgezet met de gain-utility van Logic. Werkt ook heel handig. Ontdekte dat omkeren van de fase van een van de twee basskick mics het geluid ongelofelijk verandert! Veel meer attack ineens! Ook het knippen en schuiven gedaan met de bas en de gitaren. Wellicht kan de lead vocal daar ook nog van profiteren. Het coda gaat er zeker beter van klinken, veel meer in sync met de drums.

 

Woensdag 14 augustus 2013 (22:30 – 23:30). Nu we het boek van Mike Senior uit hebben, en de lessen daaruit zijn toegepast op het Zinkopeters project, weer verder hiermee. De kick-tracks eerst naar aparte bus gestuurd en dan naar de drums-bus. Je kan zon signaal maar door blijven sturen! Idem voor de beide snare tracks. Je kunt dan compressie etc op n bus doen, i.p.v. settings dupliceren op twee tracks, scheelt ook weer CPU. Op de kick lichte compressie (threshold zodanig dat er ~ 3 dB gain reductie in zit), en EQ met low-cut. Op de analyser piekt de 20 Hz tussen de +10-15 dB! Met de low-cut op 50 Hz, 36 dB/oct en Q=1.0 ontstaat er een enorme dip op 20 Hz maar een lichte boost tussen 50 en 100 Hz (piek van +3 dB op ~70 Hz). Verder een cut op 220 Hz van -6 dB en een boost van +2 dB op 1400 Hz. Er is wel veel overspraak van de floor en racktoms maar dat ga ik niet weghalen met een gate omdat er weinig verschil lijkt te zitten tussen tom-pieken en kick-pieken!
Ook de bas een lichte compressie gegeven, en een EQ met inverse pieken en dalen aan de kickdrum. De gitaar tracks alleen een hipass filter, geen verdere EQ. Het geluid is natuurlijk al grotendeels bepaalt door de afregeling van de Fender-bak.

 

Donderdag 15 augustus 2013 (13:30 – 17:30). Balancing. Verder met de mix, die eigenlijk gisteravond op de stereobus prima onder de 0 dB bleef. Vrijwel alles zit rond de 0 met enkele pieken zodat ik ~1 dB headroom overheb. De enige lastige piek zit op 51-1, van de sologitaar. Eventueel met automatisering terugbrengen. De drum busmix opnieuw aangepast, EQ op tom en floortom, heel klein beetje op de drum mixbus (-3 dB rond 225 Hz, + 1dB shelving boost vanaf 9600). Vond toch ineens de racktom veel zachter staan dan de floortom, en aangezien er nog genoeg ruimte was, gezocht naar een setting die dit meer in balans bracht. Ook es naar de panning van de overheads geluisterd: blijkt OH-L en OH-R toch eigenlijk resp. hard-rechts en hard-links te moeten worden gepand om synchroon te gaan met hihat en floortom!
Vervolgens een blending reverb ingesteld, en hier sends naar toe van de vocals, de snare, tom en floortom. Ook een size reverb voor de vocals maar dit vond ik toch gauw teveel worden, er staat bovendien ook nog een beetje delay op de vocals.

Tenslotte met riding the faders volume automatisering toegepast op de vocals, en ook de floor en racktom in opening (racktom is in opening zachter t.o.v floor, in de rest van de track eigenlijk andersom).

Na al dat tweaken was ik mijn hot peak op 51-1 ook kwijt!

(22:00-23:00). Mastering. Alleen een beetje boosten met AdLimiter, en een beetje tweaken met de multipressor (Final Rock Master: -0.5 dB 0-140Hz, +1.0 dB 320 – 4400Hz). Echt masteren kan ik toch niet hier.